skip to Main Content

Interview met Bertie Wey d.d. 5 november 2018

Wie is Bertie?

Bertie Wey, 54 jaar alleenstaand, woonachtig in Brunssum.
Fulltime werkzaam bij de Cicero Zorggroep als maatschappelijk werkster.
Van daaruit tevens gedetacheerd bij de Elise Klinieken in Kerkrade voor nierzorg (dialyse).

Wat heb je met mantelzorg?

Daar ben ik ingerold.

Hoe lang ben je al mantelzorger?

Al 26 jaar ben ik met veel plezier mantelzorger.

Voor wie ben je mantelzorger?

Voor Hetty. Ik heb haar ontmoet bij de Sociale Pedagogische Dienst.
Ik werkte destijds als vrijwilligster bij mensen met een geestelijke beperking die thuis wonen, maar daarbij wel hulp nodig hebben.
Zo ontmoetten we elkaar. We hadden een ‘klik’ en hoewel er in het begin wantrouwen was, is het ons toch gelukt om stapsgewijs een vertrouwensband op te bouwen. Naast medische en praktische problemen zijn er ook zaken als eenzaamheid, een slecht eetpatroon.

Praktische problemen.

Hetty belt mij vaker voor dingen waar ze niet meteen zelf een oplossing voor weet. Samen zoeken ze dan naar passende oplossingen.
Dat kost soms de nodige energie maar het werkt wel.

Hetty (66 jaar), is de jongste uit een gezin. Zij heeft een geestelijke beperking, epilepsie en een gehoorbeperking. De zorg voor Hetty werd haar familie, naarmate ze zelf ouder werden, veel te zwaar. Dat konden ze niet meer op te brengen. Uiteindelijk kwam het zover dat er buitenshuis een woonplek gevonden moest worden. Dat had heel wat voeten in de aarde en was niet gemakkelijk. Hetty wilde dit aanvankelijk ook niet. Bij het CIZ had ze een WLZ indicering gekregen maar er was een wachtlijst.
Maar de laatste 12 jaar is de gezondheid van Hetty achteruit gegaan. Mijn hulp werd nog structureler ingezet. Er is wel een netwerk. De familie komt op bezoek maar het is een sociale aangelegenheid. Zorgtaken pakken zij niet meer op. Die taken hebben ze mij toevertrouwd.
Ik regel de financiën, ga samen met Hetty naar alle dokters- en ziekenhuisafspraken.

Daarnaast doen we ook gezellige dingen. Winkelen, lunchen. Als er iet vervelends op de agenda staat combineren we het daarna met iets leuks. Zo blijft het een beetje in evenwicht.
Van respijtzorg hebben ze nog nooit gebruik gemaakt.
Eén keer per jaar gaan we samen op vakantie. Die week is helemaal voor Hetty. Er worden geen doelen gesteld. Zo zijn we zelfs samen een week naar Spanje geweest. Zelf heb ik twee of drie weken vakantie. Dan ben ik even niet bereikbaar.
Uiteindelijk is het toch gelukt om ook een leuke woonvorm te vinden. Daardoor verandert je positie want als vrijwilliger heb je geen positie. Ik ben daarom mentor geworden en de instelling overlegt nu ook samen met mij en geeft mij inspraak. Hetty is best eigengereid (dat kost soms de nodige energie). Ze vindt zichzelf best zelfstandig maar iedereen die hier woont heeft een zorgvraag. Structuur is moeilijk voor Hetty. Dagbesteding vindt ze vaak te druk. Dat gebeurt in groepen. Er is geen mogelijkheid om één-op-één iets met iemand te ondernemen. Dat is jammer maar begrijpelijk.
Dat één-op-één contact hebben wíj wel samen. Zo komt er van alles ter sprake. Ook de dood. Hetty is wilsbekwaam. Ze denkt na over ethische zaken. Hoe haar afscheid geregeld moet worden en haar spulletjes verdeeld.

Was je bekend met mantelzorg?

Ja, ik was hier wel al mee bekend via mijn werk. Ik merk in de praktijk dat het verschilt per gemeente. Gemeenten gaan ook verschillend om met het mantelzorgcompliment. Ik constateer dat mantelzorg grotendeels nog steeds is gericht op ouderen. Wat dat betreft valt er nog een hele inhaalslag te maken.

Wat betekent het voor jou in de praktijk?

Zorgen voor Hetty. Er voor haar zijn. Mijn eerste insteek is om haar geluk na te streven.
Ik zit in de Ouderraad van Emmastaete Philadephia.. Ouders en professionals praten mee over dingen die zich voordoen en opgepakt moeten worden. Ook de locatiemanager wordt hierbij betrokken. Dat werkt goed. Het is een mooi initiatief. Het is jammer dat er maar zo weinig deelnemers zijn, want inspraak in beleid is wel belangrijk.
Philadelphia heeft een eigen blad. Daarin staan mooie initiatieven vermeld.

Hoe beïnvloedt mantelzorg jouw dagelijkse leven?

Qua praktische tijdbesteding ben ik er gemiddeld 8 uur per week mee bezig.

Mantelzorg en werk Is dit voor jou een beetje te combineren?

Op het werk weten ze dat ik mantelzorger ben. Ik deel de verhalen.
Ik neem een week verlof op voor Hetty (calamiteitenverlof?).
Op mijn werk is geen duidelijk beleid op mantelzorg. Ik zou het goed vinden als dat er wel kwam. Er is wel veel goodwill naar beide kanten. Ik kan erover in gesprek gaan maar er is geen speciale structuur voor. Ik kan de combinatie met mijn werk wel goed maken. Zeker nu Hetty in de woonvorm verblijft. Voor de opname was dat anders.

Hoe zie je de toekomst voor mantelzorgers?

Ik zie mantelzorg in de toekomst alleen maar toenemen. Dat merk ik al in de woonvorm. De intramurale zorg heeft een inhaalslag te maken. Er moet meer samenwerking komen maar ik begrijp dat niet iedereen dat kan. Iedere situatie is anders. Soms wordt van mantelzorgers teveel verwacht. Voor mij ligt dat anders. Ik werk zelf in de zorg en kan dus beide kanten begrijpen. Mensen moeten iemand hebben waarmee ze het gesprek kunnen aangaan. Daar zou meer tijd voor moeten worden ingeruimd. Een speciale functionaris als aanspreekpunt zou ideaal zijn.
Voor wat betreft mijn eigen toekomst en de kijk op mantelzorg. Ik ben alleenstaand maar heb wel een netwerk van goede vriendinnen en tot op een bepaalde hoogte een goede verhouding met buren. Ik denk dat het belangrijk is dat je met je netwerk over de zorg spreekt. Ik ben kort ziek geweest. Aan een knie geopereerd. Met mijn zorgverzekeraar heb ik een stukje thuiszorg geregeld. Dat wordt natuurlijk anders wanneer je bedlegerig wordt.
Dat moet bespreekbaar worden gemaakt. Ik zie hier ook een rol weggelegd voor Mantelzorg.nl, de landelijke mantelzorgondersteuner.

Back To Top