• slider-696x329.jpg
  • slider-markt.jpg
  • slider-wandelen-690x329.jpg

300x Jan

Op dinsdag 20 maart interviewen we Jan Valkenborgh, de dag dat hij als voorzitter het stokje overneemt van Nic Hamers. We vielen met de deur in huis en stelden de vraag wat hem deed besluiten om met PML in zee te gaan. Natuurlijk, hij werd gevraagd. Hij heeft kennis en ervaring, hij heeft vaak in zijn loopbaan vergaderingen voor gezeten, mensen bij elkaar gebracht en clubs naar nieuw perspectief geleidt. Maar er is meer!

Vanaf de jaren zeventig heeft hij al kritiek en stoort hij zich aan het hele medische en professionele denken. Hij vindt het arrogant om tegen ouders te zeggen vanaf nu gaan wij voor je kind zorgen. Of tegen kinderen zeggen vanaf nu zorgen wij voor je ouders met dementie. Hij heeft altijd gepoogd contact te hebben met mantelzorgers, met vrijwilligers, lotgenotengroepen om van hen te horen welke potentiële kennis er is die we met z’n allen wel hebben maar niet gebruiken.

“Hoe kun je kennis van mensen rondom een patiënt of rondom de cliënt
 mobiliseren zodat die cliënt er beter van wordt “

Vanuit de inhoud is hij ervan overtuigd dat PML in de lijn ligt met datgene waarmee hij in zijn werk altijd bezig is geweest. Als beginnend voorzitter ziet hij voor PML veel kansen en mogelijkheden.
Bij de provincie en in het land vindt een kanteling plaats van een verzorgingsstaat naar een participatiesamenleving en dan doet iedere kracht en alle kennis er toe vindt Jan.

“Veel kennis wordt op dit moment nog niet gebruikt”

Het is de kunst om in gemeenten en in organisaties verborgen kennis te mobiliseren, daar moeten we aan werken zegt Jan.

We vragen Jan hoe hij aankijkt tegen de procesverandering die het PML op dit moment doormaakt. Gaandeweg heeft hij daar al een beetje zicht op gekregen en constateert dat het Platform op een kruispunt is beland en keuzes moet maken. Er is een openheid bij de leden van PML en tegelijkertijd ook het inzicht dat veranderen moet. Verzetten tegen verandering en vasthouden aan wat je hebt voelt hij niet. Als voorzitter wil hij dit proces naar een nieuw perspectief begeleiden, naar een andere positie voor het Platform.  Jan: ‘De identiteit, het DNA in de kern is goed en dat blijft ook, maar die kern is nu maatschappelijk veel meer van belang geworden. We moeten daar strategieën en structuren rondom bedenken; het is goed dat gemeenten en de provincie dit nu oppakken en dat wij ons daarop oriënteren’.

“Ik ben de maïzena die alle gedachten bij elkaar gaat brengen”

Kijkend naar de toekomst ziet hij dat de provincie een 4 -deling maakt en dat initiatieven die bij PML al voorbij komen t.w. Mantelzorg en Onderwijs, Mantelzorg en Instellingen, Mantelzorg en Overheid, Mantelzorg en Werk, voor het grijpen liggen. Hij vindt dat er zoveel kennis zit in het Platform dat dit niet zo moeilijk moet zijn. De club bij elkaar houden en evt. uitbreiden, ook verbreden naar andere koepel en doelgroeporganisaties, elkaar versterken, samenwerken.
Jan : ‘Vroeger werden plannen achter een bureau bedacht en uitgerold naar organisaties en gemeentes. Die tijd is achter ons, nu gaan we samen bouwen, je bouwt samen een brug terwijl je erover heen loopt, je zoekt samen wat het perspectief wordt, maar in hoofdlijnen kom je uit bij Burgerparticipatie. Wat ons te doen staat is er oog voor hebben dat we iets te bieden hebben en daar ook best trots op mogen zijn. Maar we zullen het lastiger krijgen om af te leren wat we altijd gedaan hebben en zoáls we dat gedaan hebben; dat is het proces waar je ook met deze club doorheen moet. Afleren en aanleren van nieuwe perspectieven, en anderzijds best trots zijn op datgene wat je te bieden hebt , dat wordt de uitdaging . Dat je met elkaar hetzelfde beeld krijgt bij zaken. Hoe werk je samen met andere koepels. Er wordt makkelijk gezegd dat samenwerken het antwoord is, maar de invulling ervan en betekenis geven aan samenwerking is voor iedereen anders  en dus ook voor structuren is dat anders. Dat is een proces en daar moet je samen invulling aan geven en dat gaat stapje voor stapje!”

“Je bouwt samen een brug terwijl je erover heen loopt,
je zoekt samen wat het perspectief wordt”

Verder is hij van mening dat enerzijds de overheid het niet langer kan volhouden voor iedereen van de wieg tot het graf te blijven zorgen: de verzorgingsstaat. Van bovenaf gedirigeerd met regels, wetten en beleid. Anderzijds accepteren burgers dit niet meer. Zeker jongeren die willen geen overheid die hen betuttelt. Die willen niet dat er voor hun wordt gedacht, die willen dat met hen wordt gedacht en gepraat.
Overigens als hij alles overziet is hij bijzonder positief over de ontwikkelingen, kansen en uitdagingen voor PML . 

IMG 20180517 WA0005

En meteen aan het werk!!  (© PML)

 

2018

Nieuwsbrief

Meld u aan voor de nieuwsbrief van het Platform Mantelzorg Limburg

 

AANMELDEN